Նիկոլայ Նիկողոսյանի աշխատանքներին ես առաջին անգամ էի ծանոթանում, և նրա մասին չէի լսել: Ասեմ ինձ քանդակները ավելի շատ դուր եկան քան կտավները... Դե ինչ ես կարդում գնա ու քո կարծիքը կազմիր...
Ինչպես երևի արդեն գիտեք... ես եղա Շուշիում, ես մենակ չէի, իմ հետ էին մեծ խումբ սովորողներ(ընկերներ. ուսուցիչներ, ֆուբոլիստներ, և նոր ընկերներ): Ասեմ Շուշին լրիվ ուրիշ էր, նման չէր Գանձասարին: Շուշին ուներ մի հետաքրքիր և լավ նորոգված դպրոց, որի դիմաց ինչպես երևի գիտեք բացվեց Նիկոլայ Նիկոսոյանի պատկերասրահը: Եվ արդեն հասկացաք, թե ինչքան սուտ տեսարան էր: Ինչու սուտ, քանի որ մենք դուրս եկանք երեկոյան զբոսնելու, և հենց այդ սուտ փողոցի կողքը գտնվում էր ԱՂԲԱՆՈՑ: Որը մագրված չէր, իսկ մի օր առաջ այդտեղ շաբաթորյակ էր, հիմա ինչներիս է պետք այդպիսի դպրոց, եթե երեխաները այդ դպրոց գնալու են այդպիսի ճանապարհով... իսկ հիմա ես կլռեմ... և դուք կդիտեք: